Mew Al Sax ' View my profile

exteen

posted on 29 Mar 2016 03:32 by shamaron

 

เหมือนนานแล้ว ที่ไม่ได้ชวนเพื่อนคนนี้ออกมากินข้าว

เพราะคิดว่าแค่โทรไปไม่กี่สาย เจ้าตัวก็จะออกมาหาในทันที

อาจมีเล่นตัวบ้างไปตามประสา หรือไม่ว่างรับสายโทรศัพท์

แต่เราก็รู้แน่ๆ ว่าสุดท้ายเพื่อนคนนี้ก็ต้องมา

 

...

 

แปลก .. ปกติมีบ้าง ที่อีกฝ่ายอยู่ในที่ที่ไม่มีสัญญาณ

แบตหมดรึเปล่า ? ถ้างั้นทำไมไม่เปิดเครื่องสักทีล่ะ

 

...

 

เพื่อนคนนี้ อันที่จริงมีคนรู้จักเยอะแยะไปหมด

พวกเราใช้เวลาไม่นานในการสนิทกับเขา และในที่สุด พวกเราบางคนก็สนิทกันเอง

โดยมีเขา .. เป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์

 

นอกจากจะเป็นคนประสานระหว่างคนนั้นกับคนนี้แล้ว

เขายังเปรียบเสมือนไดอารี่บ้าๆ บอๆ ที่เรามักจะวิ่งไปหา และเล่าเรื่องต่างๆ ให้ฟัง

เพ้อเจ้อบ้างล่ะ จินตนาการแปลกๆ บ้างล่ะ วาดรูปบ้างล่ะ เขียนนิยายบ้างล่ะ เล่นเกมบ้างล่ะ 

 

ไม่รู้ว่าเขาทนฟังมาได้ไง คิดแล้วก็อยากจะหัวเราะ

ทุกครั้งที่คิดว่าไม่พูดดีกว่า เขาก็จะรีบแสดงสีหน้าออกมาว่าไม่เป็นไร ให้พูดออกไปเถอะ

 

...

 

ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้

เรานั่งเท้าค้าง เคาะนิ้วไปมา ระหว่างที่มองเขา .. เพื่อนคนนี้มีอะไรแปลกไป

ทรงผมใหม่ ? การแต่งตัว ? รูปร่าง ? ไม่สิ .. อะไรสักอย่าง ที่อยู่ด้านใน ?

 

เรารู้ว่าเขา เป็นเพื่อนคนเดิมของเรา

แต่มีอะไรบางอย่างที่บอกว่าไม่ใช่ .. อะไรล่ะ

 

...

 

ให้ตายสิ มาถึงตรงนี้จนได้

แน่นอนว่าเราไม่ค่อยชอบอะไรแบบนี้หรอก 

 

เราไม่ได้ไปกินข้าวกับเขาบ่อยๆ แล้ว

เราไม่ได้วิ่งไปหาเขาคนแรกในตอนที่มีเรื่องอยากจะพูดแล้ว

เราไม่ได้ .. 

 

....

 

"เฮ้ย exteen ล่มว่ะ"

 

"มันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่รึไง ?"

 

"ใช่ มันล่มเป็นเรื่องปกติ แต่รอบนี้มันแปลกๆ"

 

"ไหนวะ เอามาดูดิ๊ แค่กดเอฟห้าซ้ำๆ มันก็ขึ้นแล้ .."

 

"เป็นอะไร ?"

 

"..."

 

"เฮ้ย เป็นอะไร !?"

 

"exteen .. มันไม่ได้แค่ล่มแล้วว่ะรอบนี้ มัน .."

 

"มัน .. ?"

 

...

 

เฮ้อ ในที่สุดก็รับสายสักที .. ไปกินข้าวด้วยกันหน่อยไหมเรา

เคว้งคว้าง

posted on 18 Apr 2015 02:49 by shamaron
 
 
ไม่เคยนึกว่า วันนึง เราจะมีความรู้สึกแบบนี้
 
...
 
ไม่สิ มันมาถึงเร็วเกินไปต่างหาก
 
 
ความรู้สึกที่ว่า เหมือนตัวเองเป็นวัตถุอย่างหนึ่งที่หมุนไปตามกระแสของลม
ลอยไปตามกระแสของน้ำอย่างไม่มีจุดหมาย ไม่มีที่ยึดเหนี่ยว ไม่รู้ว่าตัวเองจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
 
 
เรารู้สึกว่างเปล่า จิตไม่ว่าวุ้น แต่มันเพิกเฉยจนผิดปกติ
 
 
รู้ว่าตัวเองไม่ถอยหลัง
 
.
.
.
 
และก็ไม่เดินหน้า
 
 
จะทำอะไรก็ดูคิดไม่ออก ไม่มีเป้าหมาย .. หรือมี แต่ไม่อยากยอมรับมัน
มันดูเป็นเกมที่น่าเบื่อ เกมที่ไม่มีเควสให้เก็บ ไม่มีบอสให้ฆ่า
แล้วตีมหลักของเกมล่ะ ? 
 
 
ก็ใช่ไง
 
 
"ความไม่มีอะไร"
 
 
 
.
.
.
 
 
 
ถ้าในอนาคต ตัวเราเองมาอ่านบล็อคนี้แล้วจะรู้สึกยังไงกันนะ
เฮ้ ตอนนั้น เธอคิดมากไปรึเปล่าสาวน้อย เธอสามารถจบเกมนี้ได้ด้วยตัวเธอเองนะ
 
 

ปีม้า ๒๕๕๗

posted on 05 Jan 2014 01:21 by shamaron
 
 
เวลาผ่านไปเร็วเนอะ
เหมือนพึ่งมาอัพบล็อกสวัสดีปี ๕๖ เมื่อไม่นานมานี้เอง
เวลาผ่านไปเร็วจนน่ากลัวเลยล่ะ
 
 
เป้าหมายของปีที่แล้วก็มีที่่ทำได้บ้าง ไม่ทำได้บ้าง
รู้สึกแย่กับตัวเองนิดหน่อย เป็นปีที่ไม่ค่อยภิรมย์สักเท่าไหร่ของเรา
[ปกติก็ไม่น่าภิรมย์อยู่แล้ว] แต่โชคดีที่มีเพื่อนที่ดี ขอบคุณพวกเธอนะ
 
 
เอาล่ะ มาดูของปีที่แล้วก่อน
 
- ลดน้ำหนัก
เราลดได้ในระดับหนึ่งนะ เป็นช่วงที่น้ำหนักอยู่ในเกณฑ์ที่ต้องการ แต่เกือบท้ายปีมีงานเข้ามาเยอะมาก ซึ่งนั่นก็หมายความว่าเราต้องกินเยอะ เพื่อให้ตัวเองมีแรงในการทำงาน บวกกับไม่ค่อยซีเรียสเรื่องน้ำหนักละ เลยปล่อย ๆ ไปบ้าง ตอนนี้ก็เลยไม่ได้ควบคุม ซึ่งเราก็โอเคกับมัน
 
 
- เก็บเงิน
เราไม่รู้ว่าเราทำข้อนี้ได้ไหม อะไรหลาย ๆ อย่างที่เราต้องการ ที่เราอยากให้เป็นต้องอาศัยเงินเป็นหลัก อาจจะไม่ได้มากเท่าที่ตั้งไว้ แต่เราก็โอเคกับมันนะ
 
 
พัฒนาภาษาที่ตัวเองสนใจ
- ทำได้ดีในระดับหนึ่ง อ่านออก เขียนได้ แต่ต้องใช้เวลา คิดว่าตัวเองยังไม่ค่อยมีเวลาให้มันเท่าที่ควร แอบเจ็บใจหน่อย ๆ แต่ก็โทษใครไม่ได้ เพราะตัวเองนี่แหละ ฮืออ
 
 
คอส
- ปีที่แล้วบอกว่าอยากเป็นตากล้อง ละก็ได้เป็นสมใจ 
 
 
. . . นั่นแหละ ของปีที่แล้ว
ดูเหมือนไม่ค่อยมีอะไรมาก แต่ก็ส่งผลต่อชีวิตเราเหลือเกิน
 
 
ส่วนของปีนี้ มีคิดไว้คร่าว ๆ ไม่อยากเจาะจงมันสักเท่าไหร่ เพราะอาจะเปลี่ยนเปลงได้ตลอดเวลา
 
- เก็บเงิน [ตั้งเป้าหมายทุกปี แม่งเก็บทุกปี]
- ซื้อกล้อง [เจ็บปวดกับข้อนี้เหลือกเกิน]
- มีเงินซื้อหนังสือเยอะ ๆ [ดูย้อนแยงกับข้อแรกมาก]
- พัฒนาภาษาที่ตัวเองสนใจให้ดีกว่านี้ 
- สามารถอ่านและจำ alphabets ได้ทุกตัว
- backpack ไปเที่ยวกับเพื่อนสนิทสักคนสองคน [ปีที่แล้วได้ไปอยู่สองสามที่ ใช้เงินน้อย แต่สนุกมาก]
- สกิลในการวาดรูปต้องเพิ่มขึ้น
- มีเป้าหมายในอนาคตที่ชัดเจน [ตอนนี้ล่องลอยมากจ่ะ]
 
 
ตอนนี้ที่คิดออกมีแค่นี้ คาดว่าอาจจะมีเปลี่ยนแปลงบ้างตามความจำเป็น
แต่ก็หวังว่าตัวเองจะทำได้ มันรู้สึกดีนะที่อยากให้อะไรบางอย่างมันเป็นไป แล้วมันก็เป็นจริง ๆ .. นั่นแหละ
 
 
เอาเป็นว่า สวัสดีปีใหม่สำหรับทุกคนเลยจ้า
ฝากตัวกับที่นี่อีกปี ขอให้เป็นปีที่ดีอีกปีหนึ่งละกัน
 
 
ป.ล. ๑ ปีนี้เอ็กทีนส์ไม่มีการ์ด อดวาดรูปเบย
ป.ล. ๒ พวกสแปมอย่าเมนท์ในบล็อกกรูอีกเลยนะ เปิดมาทีนี่ตกใจฉิบหาย อะไรกันพันเมนท์ ที่ไหนได้ ..
 
 

Happy birthday Kudo shinichi [Edogawa Conan]

posted on 05 May 2013 18:45 by shamaron
 
 
 
ก่อนอื่นเลยนะคะ .. ขอสารภาพบาปค่ะ !!
เนื่องจากวันเกิดโคนันเมื่อวานนี้ [สี่ พฤษภาคม] แต่ว่ามีเรื่องนิดหน่อย
เลยไม่สามารถอัพได้เลยเอนทรี่นี้ย้อนหลังมาหนึ่งวันค่ะ [จริง ๆ ก็ว่างนะ แต่ทำตัวไม่ว่างเอง ๕๕]
แล้ววันนี้ตัวละครอื่นเกิดเยอะด้วยค่ะ เขาต้องคิดว่าดิฉันจำวันผิดแน่ ๆ เลยยย
จับมือกันนะ ๕๕๕๕๕๕
 
.
 
.
 
.

ถ้าพูดถึงโคนันแล้ว ทุกคนนึกถึงอะไรกันบ้างคะ ?
ส่วนตัวเรา เรานึกถึงความฉลาดของเด็ก[พ่อหนุ่ม]คนนี้ค่ะเนื่องจากน้องรู้เยอะมาก
ตั้งแต่สากกระเบือยันเรือรบจริง ๆ เลยคนนี้ทำให้เราได้ทวนความรู้ตัวเอง แล้วก็หาความรู้ใหม่ ๆ เข้าหัวด้วย
สารภาพด้วยเลยว่า ฝึกอ่านภาษาอัลฟาเบทเพราะเรื่องนี้เลย ๕๕
 

เรื่องราวย่อ ๆ ของเรื่องนี้คือ .. [ขอคัดลอกมาจากวิกินะคะ แต่จริง ๆ แล้วไม่อยากทำเลย
เป็นการขี้เกียจต่อตัวละครที่ตัวเองรักมาก ๆ อยากคว้านท้องเลยค่ะ ๕๕]
 

"วันหนึ่งคุโด้ ชินอิจิ วันหนึ่งได้ไปเดทกับโมริ รันที่สวนสนุก tropical land และได้ไขคดีการฆาตกรรมบนรถไฟเหาะ ระหว่างทางกลับชินอิจิได้ไปเห็นชายชุดดำเจรจาแลกของต้องสงสัยแต่หารู้ไม่ว่า มีคนขององค์กรแอบอยู่ด้านหลังอยู่จึงถูกทำร้ายและถูกจับกินยา aptx 4869 เพื่อฆ่าเค้า แต่ยากลับผิดพลาดเนื่องจากยังอยู่ในขั้นทดลองทำให้ร่างกายหดเล็กลงกลายเป็นเด็กอีกครั้ง เพื่อจะสืบหาความจริงว่าคนพวกนั้นเป็นใคร ดร.อากาสะจึงฝากให้ โมริ โคโกโร่ พ่อของรันเลี้ยง เพื่อจะติดตามหาชายชุดดำ แต่เนื่องจากเขาเป็นเด็ก จึงต้องอาศัยเครื่องมือจาก ดร. อากาสะ ใช้โคโกโร่เป็นทางผ่านของการคลี่คลายคดี
 

ที่มาก็ประมาณนี้แหละล่ะ ถ้าอยากรู้ว่าเรื่องราวสนุกตรงไหนมีตัวละครไหนที่น่าสนใจบ้าง
แนะนำให้ติดตามนะคะ ! แล้วทุกคนจะหลงรักเต็ม ๆ เลยค่ะแต่ ..
มีหลายเสียงแย้งขึ้นมาว่า "ทำไมโคนันไม่จบสักที ? เรียนปอหนึ่งมากี่ปีแล้ว ทำไมไม่ทำให้จบ ๆ ?"
อันนี้ขอตอบเป็นความคิดเรานะคะ เพราะว่าเรื่องนี้ "ยังใช้หากิน" ได้อีกนานเลยค่ะอาจารย์แกก็ยังคิดพล็อตออกมาได้เรื่อย ๆ [ถึงแม้ช่วงหลังจะพอเดาทางออกบ้างแต่ก็ยังน่าติดตามเหมือนเดิม]และก็คาดว่ายังไงแฟนคลับก็ยังไม่อยากให้เรื่องนี้จบลงง่าย ๆ แม้ว่าในใจลึก ๆ อยากจะรู้เบื้องหลังขององค์กรเต็มที อาจารย์ก็เหมือนจะรู้ใจค่ะ เพราะช่วงหลัง ๆ ปล่อยออกมาเต็มที่มาก ให้เดากันสนุกสนาน [แน่นอนว่าดีเทลของตัวละคนอื่นก็ต้องมีเพิ่มขึ้นด้วย] 
 
 
.
 
 
[ตันค่ะ พูดไม่ออก ละอายตัวเอง อัพช้า ๕๕]
ยังไงก็ขออวยพรแบบเลท ๆ ไปหนึ่งวันก็แล้วกันนะคะ
ขอให้คุโด้ของเราคลี่คลายเรื่ององค์กรได้ในเร็ววัน [ก็ไม่ได้อยากให้จบหรอกนะ ! ๕๕]
เป็นเด็กน่ารัก ๆ ฉลาดแบบนี้ต่อไปด้วยค่ะ เชื่อว่าแฟน ๆ ทุกคนรอดูกันอยู่
[ความจริงอยากอวยพรว่าขอให้คุโด้ลงเอยกับไคโตะแล้วลืม ๆ รันไปซะ แต่ก็เกรงว่าจะไม่ดีต่อแฟน ๆ ท่านอื่น
ทำใจค่ะ เลือกสาววายเต็มขั้น ๕๕]
 
 
.
.
 
 
 
และ !!
 
 
 
.
.
 
 
 
 
 
เขินค่ะ .. กินเค้กกับโคนันมา กรี๊ดดดดดดดด [ภาพนี้ถ่ายวันที่สี่ค่ะ จะเห็นได้ว่ามีเวลามาถ่ายรูป
แต่ไม่มีเวลาอัพบล็อก ๕๕ ยังไงก็ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ภาพมืด ๆ ไปหน่อย พอดีเราไม่ค่อยชอบเปิดไฟน่ะค่ะ
แถมยังเป็นเค้กช็อกโกแลตอีก ไม่ชัดเบย แต่ไม่เป็นไร ปีนี้แก้ตัวนะ !]
อารมณ์แบบ ฟหกดเ้่าสวง มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
อยากให้มีตัวตนจริง ๆ ค่ะ อยากกินเค้กด้วยกันนนนน ! [หาเรื่องกินเค้กดี ๆ นี่แหละ ๕๕]
 
 
.
.
 
 
 
 
ตัดเค้กแบ่งค่ะ ป้อนเป็นคำ เขินเบย !!
 
 
 
// เป็นการอัพที่ดูโอตาคุมาก ความจริงอยากให้เห็นโปสเตอร์หรืออะไรด้วย แต่สถานที่ไม่เอื้ออำนวยค่ะ
เอาแค่ภาพด้านบนนั้นไปก็พอ ที่เหลือเราฟินเองแล้วค่ะ ๕๕
/// เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เข้าเอ็กทีนส์เลยค่ะ เราต้องขอโทษด้วยนะ ที่ไม่ได้ไปเมนท์บล็อกใครเลย
แต่ยังไงก็ยังติดตามเรื่อย ๆ นะ ไม่มีลืมหรอก แฮรก
//// อาจได้พบกันอีกครั้งในวันเกิดตัวเองและเฮียอีกคนนึงที่รักมาก ๆ ค่ะ [หาเรื่องกินเค้กอีกรอบ]
 
 

๒๐๑๓

posted on 04 Jan 2013 00:39 by shamaron
 
 
 
มาอัพซะหน่อย ยังอยู่อยู่จ้า
ปีนี้ก็ภาวนาให้ตัวเองอัพบล็อกบ้าง ส่วนใหญ่คงบ่น ๆ เหมือนเดิม
ส่วนเป้าหมายปีนี้ก็น่าจะเยอะ ถ้าไม่ขี้เกียจ ๕๕ 
 
 
ปีที่แล้วนะ
- ลดน้ำหนัก 
นี่ลดได้นะลงไปหลายโลเลยด้วย แต่ประเด็นคือกลัวตายละไม่ได้กิน จ้า จัดเต็ม
 
- เก็บเงิน
ฉันเก็บนะ แต่ฉันอยากได้นั่นนี่ตลอดเลย จ้า ไม่เหลือ
 
- พัฒนาเรื่องแซ็ก
เห๊ยยย อันนี้คงเป็นอย่างแรกที่แบบ ทะเยอทะยานพอตัวเลยนะ
เป็นคนที่แบบ เห็นคนอื่นได้แล้วตัวเองต้องได้ ต้องได้ดีกว่าด้วย
คนอื่นไม่ซ้อมไม่สนจ้า [กูซ้อมละกูเหยียบ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕]
^ อันที่จริงซ้อมน่ะดี แต่ไม่ควรเหยียบคนอื่นนะเอาดี ๆ 
 
- คอส
พี่ ฉันว่าฉันไม่คอสแล้ว ฉันจะซื้อกล้อง 
หลังจากที่มาคิดดูดี ๆ แล้ว ชอบบบบบบ มองคนคอสมากกว่าตัวเองคอสเอง
ชอบถ่ายรูป ชอบดู เห็นคนคอสละมีความสุข แต่ไม่ใช่ตัวเองไงประเด็น ๕๕
 
 
พอมาย้อนดูแล้วแบบ เหยด ตัวเองเป็นคนที่ขี้เกียจขนาดนี้เลยหรอ
แต่ก็นะ มันผ่านมาแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว ทำใจกันไป
เลยมาวางแพลนของปีนี้ดู
 
 
- ลดน้ำหนัก
ฉันจะไม่ลดแบบจริงจังนะ แต่จะลดแบบเรื่อย ๆ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕
 
- เก็บเงิน
ฉันจะไม่ให้คนที่เหมือนจะคืนเงินแต่ไม่คืนยืมอีกแล้ว น้องไม่ไว้ใจ น้องเข็ดแล้ว
 
- พัฒนาภาษา 
พึ่ง มาคิดได้ไม่นานมานี้ว่า ภาษาเป็นอะไรที่สำคัญมากกกก
จะเอาความขี้เกียจออกไปให้หมดละ จะไปเรียนรู้ให้มากกว่าเดิม
ให้หลักการเดียวกับแซ็กละ ฉันไม่ชอบให้ใครได้ดีกว่า
ประเด็นคือคนที่ได้ดีกว่าเป็นคนไม่ชอบหน้าไง [จ้า]
 
ปีนี้พอแล้ว . . . ไม่เอาอะไรเยอะ
เพราะว่ารู้ตัวตัวเองอยู่ด้วยงี้ ถ้าจะทำเดี๋ยวก็ทำเอง สามอันด้านบนนั้นเป้าหมายลัก (ㆆᴗㆆ) 
 
 
อ้อ แล้วก็ ขอบคุณสำหรับการ์ดปีนี้มาก ๆ ค่ะ มีอยู่สองอัน
ของเฮีย @lavidarn กับของ @car-coiatto 
ชอบ ชอบทั้งสองอันเลย ขอบคุณอีกทีจ้าา
 
สาดรูปของตัวเองปีนี้ด้วย ยังจืดจางเหมือนเดิม #มันเป็นสไตล์
 
 
มีความสุขกันทุกคนค่ะ (っ•ω•)っ